انواع «ی» و « ا » در زبان فارسی

 

انواع « ی» در زبان فارسی

«ی» اسنادی: ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی.

«ی» نسبت : آن مرد اراکی آمد.

«ی» مصدری : خوبی این طرح در این است که کم هزینه است.

«ی» نکره : مردی از کوچه گذشت.

«ی» میانجی : که در پای این گل بود خارها.

«ی» صفت فاعلی : گرفتند بر و یال جنگی پلنگ.

«ی» لیاقت : این لباس ها پوشیدنی است.

«ی» وحدت : این پارچه متری پنج هزار تومان است.

 

انواع « ا » در زبان فارسی

« ا » ندا : ملکا ذکر تو گویم.

« ا » دعا : تا باد چنین بادا.

« ا » صفت فاعلی: او انسانی توانا است.

« ا » جواب : گفتم غم تو دارم، گفتا غمت سرآید.

« ا » کثرت : بسا کسا که به روز تو آرزومند است.

« ا » تفخیم : بزرگا که شما دو تنید.